Nieuws

Afscheid als redacteur van Misjpoge

Na 13 jaar heb ik afscheid genomen als redacteur van Misjpoge. In 2005 ben ik begonnen. Het thema van joodse genealogie ligt mij na aan het hart. Als historicus ligt voor mij het accent meer bij de reconstructie van familiegeschiedenissen dan bij de harde data, al zijn die wel nodig om een goed gefundeerd verhaal te kunnen vertellen. Bij het formele afscheid, tijdens de ALV van de Nederlandse Kring voor Joodse Genealogie, op 18 maart, heeft de secretaris een mooie toespraak gehouden, waarin in kort bestek mijn bijdrage aan de redactie wordt benoemd. Hieronder de tekst van die toespraak:   Beste Daniel, Uit naam van het bestuur wil ik je van harte danken voor je enthousiasme en inzet de afgelopen 13 jaar in de redactie Misjpoge. Je was redacteur, eindredacteur, je deed de opmaak, je deed eigenlijk álles. Ook bij de nieuwe vormgeving van het blad heb je een stimulerende rol gespeeld – en dat heeft geresulteerd in een fraai resultaat waar we nog steeds blij mee zijn. Je was bovendien auteur (soms met een co-auteur) van niet minder dan 49 artikelen in Misjpoge: hoofdartikelen, recensies, en ‘monumentjes’. In 2010-11, schreef je de 4-delige serie ‘Rondom de Nieuwe Achtergracht’, maar het hoogtepunt was toch beslist de 5-delige serie ‘Metz uit Münster’, in jaargangen 2014-2015. Ik heb je familiegeschiedenis met heel veel plezier gelezen. Je was ook de grote gangmaker van het Indiënummer (2014:4), uitgegeven in samenwerking met JHM en Menasseh ben Israelinstituut. Je publiceerde je eerste bijdrage in 2005-1, een bespreking van De Twentse Paradox van Marjolein Schinkel (een boek dat mij na aan het hart ligt), de derde in 2005-3, een stuk geschreven samen met Karin Hofmeester over het Digitaal Monument. En door dat monument hebben wij elkaar ontmoet; jij was mijn eerste contact bij Kring. Namens het bestuur én de leden overhandig ik je met plezier een kleine attentie, en een bos bloemen. Ik heb de bloemist gevraagd de kleurstelling van Misjpoge zoveel als mogelijk te benaderen. John Löwenhardt secretaris

Gruuthuse Museum Brugge

In aanloop naar de heropening van Gruuthuse Museum in Brugge (voorjaar 2019) zal Beltsazar in samenwerking met Eve DeCarlo Projects een participatief project opzetten volgens de methode zoals deze de laatste jaren is ontwikkeld voor Museum zonder Muren. Het is de bedoeling dat stadbewoners zich meer betrokken gaan voelen bij het museum en haar collectie. De eerste fase is het opstellen van een conceptplan. Eind februari zal dit plan in Brugge worden gepresenteerd.

‘Blingbling op Muiderberg’

Eind november is in het kwartaalblad Misjpoge een artikel van mij verschenen over grafstenen van diamantairs op de joodse begraafplaats te Muiderberg. Een cultuurhistorische beschouwing geeft nieuwe inzichten en roept gelijk ook vragen op. Waarom is vakbondsleider Henri Polak daar eigenlijk begraven? Had hij als voorman van de socialistische beweging niet ergens anders begraven willen worden? Misschien had hij wel gekozen voor crematie op Westerveld. Crematie was officieel nog niet toegestaan, maar won wel terrein. Daar hebben diamantwerkers een belangrijk aandeel in gehad. Lees hier het artikel 'Blingbling op Muiderberg'.

‘De Diamantgracht’

Alles staat in de steigers voor het schrijven van 'De Diamantgracht'. In de afgelopen jaren heeft Daniël Metz veel onderzoek verricht  naar de Amsterdamse diamantindustrie. Daarbij heeft hij veel uniek materiaal gevonden. Nu is het tijd om dat materiaal samen te brengen in een mooi overzichtswerk. Het verhaal concentreert zich rond de Nieuwe Achtergracht waar de industrie, handel en het vakbondswezen in een overwegend joodse buurt heel dicht op elkaar gevestigd waren. Meer dan 40 gebouwen en objecten herinneren aan dit verleden. Uit de reconstructie van deze geschiedenis zal blijken dat de gracht het vergeten hart van de Amsterdamse diamantindustrie vormt. Nieuwsgierig geworden? Lees dan het artikel 'Diamantairs op de Achtergracht', een voorproefje, in 2008 verschenen in Ons Amsterdam.

Monument Tugelaweg

Op 13 maart is langs de Tugelaweg een nieuw monument onthuld dat onderdeel uitmaakt van de herinrichting van het spoortalud. Het kunstwerk van 300 meter lang is ontworpen door Hansje van Halem en dient als keerwand tussen het wandelpad en de oplopende spoordijk. In de keerwand is een gedicht verwerkt van dichter K. Michel. Het monument en het gedicht gedenken de oorspronkelijke Joodse bewoners van de vijf woonblokken van de Handwerkers Vriendenkring. Ymere renoveert en vernieuwt deze woonblokken en heeft daarbij het intief genomen tot dit eerbetoon. Gedurende de ontwikkelingsfase was Daniël Metz betrokken als historisch adviseur.